Yes, we can!

Wat was er fout gegaan? Waarom zat hij zo nerveus te doen? Hoe kwam het dat hij ’s nachts onrustig sliep? Gisteren was weer zo’n dag. Stapelgek werd hij ervan. En onzeker. Heel erg onzeker. Iedereen was toch tevreden? Mooie resultaten. Goede besparingen. Al z’n adviezen werden opgevolgd. Nou ja, de meeste dan. Maar goed, dat kon ook bijna niet anders. Wat een puinhoop was het daar geweest. Het was hoog tijd geweest dat er eens een fatsoenlijke consultant mèt ervaring langs kwam. Er was nog steeds veel te doen, maar het laaghangend fruit had hij wel geoogst. En dat was toch zijn opdracht geweest?!

De anders zo zelfverzekerde zzp’er werd nerveus bij het naderen van z’n opdrachteinde. Hij ging eigenlijk al een tijdje met tegenzin naar z’n opdrachtgever. Maar ja, het tarief was goed en hij had toch een gezin te onderhouden. Z’n vrouw had hem al gevraagd hoe het met “de markt” zat en of hij al wat anders op het oog had. Helemaal met zo’n crisis leek dat haar wel belangrijk. Tsja, zij had makkelijk praten. Hij moest veel declarabele uren maken, zijn eigen administratie doen, opleidingen volgen om z’n kennis op peil te houden, aan productontwikkeling doen èn aan z’n netwerk werken. Opdrachten worden immers toch door bekende relaties aan de bar vergeven…. Hoeveel ballen kun je tegelijk in de lucht houden? Hij kende drie andere inhuursoldaten die hun “vrije leven” al weer voor een vaste baan hadden ingeruild. Eén van hen had er zelfs z’n hoogleraarschap voor opgegeven.

Misschien zou het goed zijn om even wat afstand te nemen. Even uit de waan van de dag om op een rustig plekje na te denken over de toekomst. Zijn toekomst. Je moet wel lef hebben en je nek durven uitsteken als zzp’er. Dàt had hij wel. De idealen van het vrije bestaan hadden hem niet gebracht wat hij er van had gehoopt. Hij werd al jaren lang geleefd door z’n agenda. Veel in de auto. Steeds meer files. Moest hij misschien zmp’er worden? Mensen aannemen en een eigen adviesbureautje beginnen. Nee, dan zou hij “de inhoud” los moeten laten. Dat nooit! Misschien aansluiten bij een samenwerkingsverband? Zou kunnen. Kost geld, maar hoeveel meerwaarde zou dat brengen?

Zzp’ers verdienen meer maar kosten minder. Mooie slogan. Goed bedacht. Niet door een zzp’er maar door een slimme software fabrikant (of z’n reclamebureau) die zich door Marktplaats.nl heeft laten inspireren. Zou dat de toekomst worden? Dan moet je jezelf dus als een plat product of sec als capaciteit gaan aanbieden. Nee, erger nog, jezelf uploaden op internet. Als dat de toekomst wordt verdwijnt de charme ook snel en heb je je vrije ondernemersgeest niet meer nodig. Maar ja, hoe lang zou dat nog gaan duren?

Zoals Obama zenuwachtig stond te stotteren bij zijn inauguratie, zo hapert menig zzp’er vandaag de dag in z’n bestaan. Het kaf scheidt zich langzaam van het koren en de mensen die echt waarde toevoegen komen boven drijven. De louter geldgedreven gelukszoekers zullen de crisis niet overleven. Niet door gebrek aan werk maar door gebrek aan ballen. Als je als zzp’er die crisis gezond willen door komen moeten je een visie hebben die verder reikt dan het eind van de maand. Weten wat je wilt en de goede richting op bewegen. Tijdig veranderen en je tijd goed verdelen over de juiste activiteiten. Alleen dan kunnen we de economisch slechte tijd doorkomen. Zonder personeel. Yes, we can!

Wim Nieland is Business Line Manager bij DPA Supply Chain in Amsterdam.