Column - Wel lullen, niet poetsen

Twee beroepspolitici. Politici zijn door u en mij besteld om namens ons het land te besturen. En daar krijgen ze dan ook geld voor. Inkopers zijn besteld om in te kopen en daar krijgen ze goed (en steeds beter) voor betaald. Dan moeten politici bij mij dus ook niet aankomen met referenda. Op de keper beschouwd is een referendum het failliet van de politiek. Want wij hadden die politici toch juist democratisch gekozen en vervolgens aangenomen om voor ons verstandige beslissingen te nemen? Politici proberen met referenda het politieke (denk)werk weer door ons te laten uitvoeren. Misschien slim, maar wel gek want zij worden ervoor betaald. Ze zouden juist specialisten moeten zijn op de grote maatschappelijke vraagstukken die voorbij komen. Meer dan de burgerleek. Hoe kan die burger zich nu een goed oordeel vormen over alle ins en outs van een compleet nieuw stadsdeel? Zoals een paar jaar geleden werd gevraagd in een referendum over IJburg in Amsterdam. Uiteindelijk kwam het vraagstuk hier neer op 312 verdwaalde zeemeeuwen, wat witvis en een ringslang versus 30.000 mensen op zoek naar een woning. Hoe kunnen u en ik nu bepalen of de hypotheekrente wel of niet moet worden afgeschaft? Of wel of geen kernenergie? En zo is het ook voor inkopers. Inkoop is veel te belangrijk om alleen aan inkopers over te laten, maar de inkoper en niemand anders is de persoon die gespecialiseerd is in inkoop. Als u verstandig bent betrekt u hem of haar al heel vroeg bij uw ideeën. We moeten belangrijke (inkoop)keuzes niet aan leken overlaten. We moeten niet zelf gaan zitten dokteren. Mijn tandarts bracht het laatst kernachtig onder woorden toen ik dacht iets te kunnen vertellen over zijn vakgebied en mijn mond: ‘Mijnheer Boodie, u moet niet lullen, maar beter poetsen.’