Vroeger, voor zover drie jaar geleden al vroeger is, zaten we met het grote Shell-stratenboek op schoot achter het stuur. Thuis hadden we de avond van tevoren al opgezocht waar we heen moesten en we hadden de beste route uitgestippeld. Nagedacht over het weer, de files die er onderweg zouden kunnen staan en hoe lang we er dan over zouden rijden. Puur uit eigenbelang. Niemand rijdt natuurlijk langer dan noodzakelijk. Maar wie doet dat nu nog steeds allemaal zelf? Iedereen heeft inmiddels toch zo’n ding? Een TomTom, die zorgt dat je zelf niet meer hoeft na te denken op de weg. Die zorgt dat je altijd op tijd komt. Alhoewel. Die er gelijkertijd de oorzaak van is dat je nooit meer op je route let (en dus steeds afhankelijker wordt). Het nadeel is ook dat je nooit kunt controleren of je wèrkelijk de snelste route hebt gehad en hoe betrouwbaar haar (het is altijd een vrouw) reisadviezen ècht zijn. Ik erger me kapot als ze een nieuwe weg nog niet kent of ze me bij een wegafsluiting door de barrière heen wil leiden. Desondanks vertouw ik zelf blind op haar, maar mijn vrouw trekt haar adviezen regelmatig in twijfel. Zal wel jaloezie zijn....