Dinsdag, 23 maart 2010

Sinds een aantal jaar laten reclamemakers ons op een ontzettend Amerikaanse manier weten dat we voorzichtig moeten zijn met het kopen van de dingen die ze aanprijzen. Dat we dus niet zomaar het (vaak financiële) product moeten kopen dat ze ons in die reclame aanbevelen. Resultaten uit het verleden bieden immers geen garantie op de toekomst. Dat vind ik nogal verwarrend. Moet ik het nou wél of níet kopen? Het zal wel aan mij liggen, maar de bedrijven die opdracht hebben gegeven voor die reclames die geven een rare en dubbele boodschap af. Nog zo één: “Pas op, lenen kost geld”. Ja, nogal wiedes. Anders zou het sparen heten. Of: Roken is dodelijk. Ja, als je dat nog niet wist dan heb je de laatste 20 jaar in een grot gewoond.

woensdag, 10 februari 2010

In mijn vorige column nodigde ik lezers uit om aan te geven wat in 2010 hun centrale inkoopthema’s zijn. Opvallend aan de reacties die ik heb ontvangen was dat er weinig verschil zit tussen de thema’s van de publieke en de private sector. De overall top vijf ziet er als volgt uit: (1) kostenbesparing, (2) contractmanagement, (3) business alignement, (4) maatschappelijk en sociaal verantwoord inkopen en (5) inkoopsamenwerking. Ik vind het goed om te zien dat besparingen in de publieke sector inkoop weer mogen. Het taboe is er kennelijk af. Dat merk ik in mijn werk als inkoopconsultant ook erg goed. Niet dat het aantal ‘laagste prijs-aanbestedingen’ nou sterk toeneemt of dat het aandeel ‘prijs’ in emvi-aanbestedingen opmerkelijk stijgt. Nee, ik zie bij een aantal grotere overheidsorganisaties heuse besparingsprogramma’s ontstaan. Professionele inkooporganisaties die zich steeds meer openstellen voor samenwerking en met een grondige crediteurenanalyse beginnen om heel doelbewust hun besparingspotentieel vast te stellen.

maandag, 25 januari 2010

Vindt u het elk jaar ook weer raar om voor het eerst het nieuwe jaartal te schrijven? Tegen de tijd dat je daar weer aan gewend bent, komen bij mij de narcissen al weer boven de grond. Bovendien heb ik nog steeds moeite om jaartallen van ná 1999 uit te spreken in zinfnen zoals: “geboren in ‘73” of “muziek uit de jaren ‘80”. Het smoelt gewoon niet lekker als je zegt dat je auto uit ’04 (vier) is of dat je sinds ’06 (zes) bij die ene organisatie werkt. Je hoort trouwens wel steeds vaker dat 2010 wordt uitgesproken als ‘twintig-tien’. Het is even wennen, maar ik vind het best prettig klinken.