In de politiek zijn het roerige tijden. De contouren van de bezuinigingen op de overheidsuitgaven worden steeds concreter. Half juni stemt de Tweede Kamer bijvoorbeeld over het bestuursakkoord van de leden van de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) met het Ministerie van Binnenlandse Zaken.
Op het moment van schrijven is de uitslag nog niet bekend, maar het ziet er naar uit dat de gemeenten voor de uitdaging komen te staan om de arbeidsbemiddeling van “de onderkant van de arbeidsmarkt” voor haar rekening te nemen. De VNG schreef echter aan de Tweede Kamer dat het kabinet de arbeidsmarkt ten onrechte ziet als een systeem waarin gemeenten een doorslaggevende rol spelen. Het is aan gemeenten om vraag en aanbod bij elkaar te brengen. En als ze dat vraaggericht doen, dan ontstaan de plekken vanzelf. Maar in de praktijk ontbreken de prikkels om werkgevers te houden aan convenantafspraken. Meer commitment van werkgevers is vereist. Aldus de VNG.
Ik mag graag in kansen denken en zie voor inkoop weer een kans. Op verschillende onderdelen kan de gemeentelijke inkoop bijdragen aan de verlichting van de zorgen van het bestuur over de arbeidsbemiddeling. De gemeentelijke inkoopafdeling fungeert namelijk bij uitstek als draaischijf tussen de ambtelijke organisatie en het toeleverend bedrijfsleven. Nodig je vijftig grootste of meest betrokken leveranciers uit en ga met ze in gesprek. “Ask not what your country can do for you - ask what you can do for your country”. Deze woorden sprak de Amerikaanse president John F. Kennedy tijdens zijn inauguratie in 1961. Hij appelleerde hiermee aan de burgerzin van iedereen om een steentje bij te dragen aan het geheel. Vrij vertaald kan iedere burgemeester deze boodschap wel overbrengen aan het gretige bedrijfsleven. Met gemiddeld een miljoen euro aan inkoopuitgaven op iedere duizend inwoners, kennis van de lokale arbeidsmarkt en kennis van de ondernemingen in de omgeving, kan een gemeente al snel inschatten hoeveel invloed zij heeft op deze bedrijven.
Inkopers beschikken over de tools om hieraan actief een steentje bij te dragen. Binnen een gemeente ben ik eerder intensief betrokken geraakt bij social return. Hierdoor ben ik ervan overtuigd geraakt dat de mogelijkheden van social return niet ophouden bij het opvragen van de 5% regeling in een Europese aanbesteding. Bij deze gemeente werd al vooruit gedacht naar een structurele samenwerking met het bedrijfsleven gerelateerd aan het te spenderen inkoopvolume. Maar ook in vereenvoudigde vorm kan inkoop nog steeds bijdragen. Hoeveel weet u van de lokale sociale werkvoorzieningen, hun producten en diensten? Het aanbod is even groot als divers kan ik vertellen. Waarom niet een deel van de opdracht in onderaanneming eisen bij de regular suspects onder de “huisleveranciers”?
Het is voor inkoop van belang om in gesprek te komen met de ambtelijke top en gemeentebesturen. Bij de doorsnee facilitaire aanbesteding blijft inkoop onopgemerkt. Met een onderbouwde businesscase op basis van het inkoopvolume en de actieve inkoopsegmenten die aantoont in hoeverre inkoop de organisatie kan ondersteunen in de bemiddeling van mensen met een beperking naar de arbeidsmarkt, zit je al snel met de wethouder om tafel. Hier ligt dus een mooie kans voor inkoop!
|
Door Marc Prins, Managing Director publiek bij DPA Supply Chain in Amsterdam |
| Volgende > |
|---|
Onze specialismen
| Kostenbesparing |
| Inkoop Intelligence |
| Contractmanagement |
| Crediteurenanalyse |
Onze inkoopbundels
DPA Community
